Gaston Kaboré over Afrikaanse film

september 2005 -

Gaston Kaboré is een gelauwerd filmmaker uit Burkino Fasso en de oprichter van het filmopleidingsinstituut Imagine in Ouagadougou. Enthousiast vertelt hij hoe film mensen de ogen kan openen.

photo

Gaston Kaboré, foto: Erma Beumers

"Een Afrikaan die het middelpunt was van een verhaal op het witte doek. Voor die tijd had ik in films eigenlijk alleen Afrikanen gezien die een marginale plaats innamen of de bad guys waren. Maar Borôm saret van Ousmane Sembenè, de grondlegger van de Afrikaanse film, was een verhaal over echte mensen. Emotioneel was dat heel belangrijk voor me. Toen vielen echt de schellen van mijn ogen. Dat dit mogelijk was met beelden."

"Dankzij Ousmane Sembenè zag ik dat film niet alleen entertainment was, maar ook kon gaan over je eigen bewustzijn van je bestaan. De film riep vragen op over wie ik was. Goede films hebben mij veel geleerd over tegenstellingen in jezelf of over sociale krachten. Een film laat je soms ook pijnlijke dingen te zien: onderwerpen of waarheden waar je liever je hoofd voor wegdraait. Als je iets hebt gezien, raak je verantwoordelijk."

"Film in Afrika kan betekenen dat mensen worden geconfronteerd met de werkelijkheid. Voordat dingen kunnen veranderen, moet je eerst bewust zijn. Door film wordt je geholpen om op een andere manier naar de wereld te kijken. Het kan misschien niet levens veranderen, maar zit er wel dicht tegen aan."

"Een goede film is voor mij een film waardoor je wordt geraakt. Een openbaring vond ik bijvoorbeeld de Japanse film The Naked Island van Kaneto Shindo. Het is een film uit 1960 waarin niet gesproken wordt, de kracht van de beelden is zo puur. Fantastisch.
Andere favorieten? Charlie Chaplin. Die naam schiet me direct te binnen. Wat een prachtige films heeft die man gemaakt. Zo niet mis te verstaan."