Leven tussen angst en hoop

mei 2006 -

President Bush spreekt voortdurend over de “war on terror”. Landen als Iran en Noord-Korea zijn bezig met angstaanjagende nucleaire programma’s. Kunstenaars durven zich sinds 11 september minder culture of hope expliciet te uiten. Angst heeft een grotere greep op de wereld gekregen. Maar, aldus de samenstellers van Culture of Hope, er is ook wel degelijk sprake van hoop in het leven van vele mensen in regio’s waar de leefomstandigheden moeizaam zijn. Doorgaans lezen we daar weinig over.

Culture of Hope is de titel van de dertiende editie van Prince Claus Fund Journal. De bijna honderd pagina’s tellende uitgave bevat bijdragen van negen auteurs uit alle continenten. Desmond Tutu wijst de Zuid-Afrikanen op de noodzaak om sleutelfiguren uit de periode van de Apartheid te vergeven. De Zuid-Afrikaanse historicus en socioloog Achille Mbembe betoogde tijdens het World Cultures Report in het Vredespaleis in Den Haag in 2004, dat hoop nauw verbonden is met een politiek van verzoening in Zuid-Afrika.

foto (c) martin Weber
Foto © Martin Weber

Van de Argentijnse fotograaf Martin Weber is een keuze opgenomen uit zijn fotoserie A Map of Latin American Dreams. Het zijn indringende foto’s van gewone mensen die op een krijtbordje hun droom hebben geformuleerd en met bord in de hand gefotografeerd zijn. “Know the truth of what happened to our relatives, so that justice is done and the torturers do not remain free,” schrijft een grijze Braziliaanse dame, gefotografeerd met dochters en kleinzoon.

Zeer lezenswaardig is de bijdrage van de Bengaalse econoom Syed Mansoob Murshed. Hij staat stil bij de verschillende motieven achter oorlogen van de afgelopen eeuw en concludeert dat wij als mensen ons vermogen onderschatten dergelijke verschrikkingen te boven te komen. Er is dus geen enkele reden om de hoop te laten varen.