Moeizame reis door Algerijnse samenleving

januari 2007 -

Barakat speelt in de jaren negentig in Algerije, de tijd van een bloedige strijd tussen moslimextremisten en het leger. Een complexe strijd, zo ondoorzichtig dat de vraag 'qui tue qui' - 'wie doodt wie' een gevleugelde kreet wordt. Ook de hoofdpersoon van Barakat, de jonge vrouwelijke arts Amel, zit op het verkeerde spoor tijdens haar zoektocht naar haar vermiste man.

brk-still01.jpg

Still uit Barakat

Samen met haar oudere collega Khadidja begeeft ze zich onverschrokken naar de schuilplaats van een groep extremisten. Haar man vindt ze er niet en het is slechts dankzij de gunst van de leider van de groep dat de twee vrouwen er weer wegkomen. Hij herkent Khadidja, die hem verpleegd heeft toen hij begin jaren '60 strijder was in de onafhankelijkheidsoorlog.

Zonder auto en blootsvoets ondernemen Amel en Khadidja een moeizame terugtocht. Die reis beslaat ongeveer de helft van de film en is tamelijk traag gefilmd. Lange scènes met muziek op de achtergrond en zwijgende, voor zich uit starende personages, worden afgewisseld met heel korte dialogen. Sahraoui laat Amel en Khadidja in feite een reis maken door de complexe Algerijnse maatschappij: vol geweld, verraad, wantrouwen en grove vrouwonvriendelijkheid.

Barakat is een realistische film, die Sahraoui's achtergrond als documentairemaakster verraadt. Amel komt dichterbij de ontknoping naarmate ze dichter bij huis komt. Uiteindelijk blijkt dat ze haar zoektocht bij haar buren had moeten beginnen.

Barakat is de eerste lange speelfilm van Djamila Sahraoui. Vanaf 1990 maakte zij meerdere documentaires over haar geboorteland Algerije. Barakat kwam tot stand met steun van het Hubert Bals Fonds van het Rotterdams Film Festival en is van 24 januari tot 4 februari 2007 op het festival te zien.