Overzichtstentoonstelling recente Latijns-Amerikaanse videokunst

juli 2007 -

De reizende tentoonstelling Videografías Invisibles deed in juni 2007 Lima (Peru) aan. Een gesprek met een van de curatoren: José-Carlos Mariátegui.

jul07_latinvideo1.jpg

Still uit: Allora y Calzadilla - Cuba

"Wat waren de belangrijkste uitgangspunten voor deze selectie?"
"Het overzicht is gebaseerd op conceptuele overeenkomsten tussen recente producties van Latijns-Amerikaanse videokunstenaars. De tentoonstelling laat zien hoe deze kunstenaars momenteel op internationaal niveau bijdragen aan de technische en conceptuele innovaties van videokunst."

"In de tentoonstellingscatalogus schrijven jullie dat het medium video zich inmiddels heeft gevestigd binnen de Latijns-Amerikaanse audiovisuele kunsten. Wat is het specifieke karakter van de huidige Latijns-Amerikaanse videokunst?"
"Videokunst is een digitale kunsttaal en daardoor zeer hedendaags en universeel; onderhevig aan globale trends. Ik vind het daarom erg moeilijk om van een specifiek Latijns-Amerikaanse videokunst te spreken. Het overzicht is bewust geen selectie geworden van doorgaans met Latijns Amerika geassocieerde thema's als armoede, Indiaanse culturen en interne conflicten. Wat mij wel is opgevallen in de 350 videos die ik heb bekeken, is dat voor veel van de videokunstenaars het geheugen en het gebruik van archiefmateriaal terugkerende onderwerpen zijn. Het zou wellicht interessant kunnen zijn om vanuit deze twee thema's de producties landenspecifiek te benaderen."

image

Still uit: El hogar y sus fantasías - Ángel Alonso - Cuba

"Heeft een videokunstenaar in Latijns Amerika voldoende mogelijkheden om werk te kunnen produceren?"
"In tegenstelling tot Europa, bestaat er in Latijns Amerika nauwelijks financiele ondersteuning voor digitale artistieke producties. Dit maakt de situatie voor mediakunsteaars erg moeilijk. Distributiekanalen worden voornamelijk door individuen opgezet en onderhouden; vaak curatoren van tentoonstellingen of initiatiefnemers van mediaprojecten. Veel videokunstenaars professionaliseren zich daarom noodgedwongen in andere sectoren om hun artistieke werk te kunnen financieren. Dit heeft ertoe geleid dat sommigen van hen na een paar jaar de videokunst laten voor wat het is, maar ook dat de kunstvorm hierdoor diverser en multidisciplinairder is geworden."

"In hoeverre wordt videokunst in Latijns Amerika ondersteund door de belangrijke kunstinstellingen?"
"Pas sinds eind jaren negentig wordt videokunst hier beschouwd als volwaardige kunstvorm, niet alleen onder invloed van internationale trends op het gebied van digitale kunst, maar ook omdat Latijns-Amerikaanse culturele instellingen de productie en verspreiding van videokunst meer zijn gaan stimuleren. Desondanks is het nog steeds moeilijk om Latijns-Amerikaanse videokunst in Latijns Amerika zelf tentoon te stellen."