Vrouwelijke blik en zoete thee op Palestijns filmfestival

december 2008 -

"Het enige jaarlijkse festival in de Arabische wereld dat zich richt op vrouwelijke filmmakers." Zo beschrijft organisatie Shashat haar filmevenement. Van 1 november tot en met 7 december 2008 vindt voor de vierde keer het Shashat Women's Film Festival in Palestine plaats. Over de hele Westelijke Jordaanoever organiseert het festival workshops en debatten en vertoont het producties van Palestijnse, Arabische en internationale filmmakers op universiteiten en in culturele instellingen.

foto

Still: Take me home. Directed and produced by Mais Darwazah

Zo ook vrijdag 21 november 2008 in het Peace Center in Bethlehem. Gelegen tussen de Geboortekerk en de Omar-moskee, beschikt het centrum over een grote, moderne bioscoopzaal. De meeste stoelen blijven echter onbezet. Wat buitenlandse bezoekers en een paar oudere Palestijnen zitten klaar voor het witte doek terwijl vanuit de moskee de muezzin oproept tot het avondgebed. "De zaal zit vol als we actiefilms en komedies draaien", zegt Rania Malki, werkzaam bij het Peace Center en het Women's Film Festival. "Voor deze films is er gewoon een kleiner publiek."

Toch vindt Rania het bestaan van het festival van belang: "Door middel van dit evenement kunnen we de mensen laten zien dat wij ook films kunnen maken. Het is goed dat er aandacht is voor de prestaties van vrouwen. Die zijn vaak onderbelicht, vooral in Arabische landen. En vrouwen hebben een eigen blik." Waar die vrouwelijke blik uit bestaat? "Ze lichten andere problemen uit en brengen vaker vrouwenlevens in beeld", zegt Rania.

Deze avond gaat Sami op zoek naar zijn biologische vader in het Deense Family, van regisseursduo Phie Ambo en Sami Saif. Andere films op het festival zijn net als Family voornamelijk documentaires; van een korte film over Oost-Jeruzalem tot een portret van één van de vrouwelijke grondleggers van The Arab Nationalist Movement. Na de vertoning staan koekjes klaar. Rania dient thee op, waar ze meteen een paar flinke scheppen suiker in gooit. "Een bijzondere film", concluderen de toeschouwers, nippend van het mierzoete vocht.