Libische kunstenaars slaan hun vleugels uit

Juni 2008 -

"Ik kan hier geen naakte lichamen exposeren", zegt kunstenaar Mohmed Abumeis (38) in de enige commerciële galerie van Tripoli. "Dat waardeert het publiek niet. Dus heb ik het lichaam maar wat abstracter gemaakt." Het is de eerste expositie van Abumeis in Libië na zijn terugkomst uit Manchester. Net als veel andere Libische kunstenaars studeerde hij met een overheidsbeurs in het buitenland. De kunstacademies in Italië en Engeland zijn populaire bestemmingen. Maar dat wil nog niet zeggen dat alle kunstenaars in Libië ook interesse hebben in de internationale kunstsector.

photo

Keramiek door Hadia Gana

"Waarom zou ik gaan kijken wat er elders gebeurt", zegt kunstenares Meriam Abani (35) verrast, "alle inspiratie voor mijn werk komt uit mijzelf." Decennia lang was de woestijnstaat geïsoleerd van de buitenwereld. De blik naar buiten werd niet gestimuleerd. De opheffing van het embargo in 2003 betekende het begin van economische hervormingen. Daarvan begint langzamerhand ook de kunstwereld te profiteren. Tegenwoordig organiseren sommige bedrijven tijdelijke exposities met werk van jonge Libische kunstenaars. Rijke zakenmensen geven opdrachten aan lokale kunstenaars.

"Ik heb net een badkamer voor een klant ontworpen", vertelt Hadia Gana (35). De keramiekspecialiste is een gewaardeerde lerares aan de kunstfaculteit in Zawia en aan de School voor Islamitisch Kunsthandwerk in Tripoli. Ze zit in verschillende adviesraden en bereidt zich voor op een promotieonderzoek aan de Universiteit van Cardiff. Een paar jaar geleden had ze een succesvolle expositie in het oude Franse consulaat in de medina. Zij exposeerde uit keramiek gemaakte stenen, bedrukt met oude foto's en teksten. "Na drie dagen begonnen de bezoekers de stenen aan te raken en op te tillen. Die interactie was inspirerend om te zien." De recente veranderingen in de Libische kunstwereld zijn klein, maar ze zijn zichtbaar en juist daarom zo veelbelovend.