"Ik heb weer het Algerije van dertig jaar geleden gezien"

mei 2008 -

Nu het in zijn geboorteland rustiger is, ziet filmmaker Amor Hakkar ruimte voor het persoonlijke in de Algerijnse cinema. Hakkar is geboren in Algerije maar woont en werkt zijn hele leven in Frankrijk."La Maison Jaune is een Frans-Algerijnse co-productie, maar ik zou zeggen dat hij een Algerijnse nationaliteit heeft. Hij is in Algerije opgenomen, veel acteurs zijn Algerijns en hij is Berbers gesproken. Maar ik had technisch en financieel absoluut een Frans productiebedrijf nodig." Sinds de burgeroorlog van begin jaren '90 ligt de filmproductie in Algerije zo ongeveer stil. "Veel filmmakers zijn uitgeweken naar Frankrijk, er zijn weinig filmtechnici en nauwelijks opleidingen. De productieketen is gebroken", zegt Hakkar.

photo

Scène uit La Maison Jaune

De Algerijnse film was altijd nauw gelieerd aan de geschiedenis – de eerste films deden verslag van de onafhankelijkheidsoorlog. Later kwamen er films uit over het leven van de immigranten in Frankrijk en over de religieuze spanningen van begin jaren '90. Nu gaan veel Algerijnse filmmakers terug naar hun geboorteland om een film te maken. Zo ook Amor Hakkar: "De meesten zijn ook nu gepreoccupeerd met de geschiedenis van Algerije. Nu het rustiger is, willen ze vertellen wat voor verschrikkelijks er is gebeurd de afgelopen decennia. Ik had een ander verhaal. Ik wilde laten zien hoe ingrijpend het is om een dierbaar persoon te verliezen." In La Maison Jaune overlijdt de oudste zoon van een gezin in de bergen als hij in militaire dienst is. Op een tractor haalt de vader het lichaam op en brengt het thuis. Hij stelt alles in het werk om zijn vrouw haar glimlach terug te geven.

In La Maison Jaune ontmoet de hoofdpersoon - gespeeld door Hakkar zelf – veel begrip, steun en warmte van de mensen die hij op zijn wonderlijke reis tegenkomt. "Dat is de reactie van die mensen op de rouw die ze zien. Ik geef daarmee een ander beeld dan oorlog, verraad en kwaadaardigheid. Ik vond het prachtig dat mensen over mijn film zeiden: 'ik heb weer even het Algerije van dertig jaar geleden gezien.'" Het was ook een loutering voor Hakkar zelf. "Ik heb diep gerouwd toen mijn vader stierf. Ik heb zijn lichaam naar Algerije gebracht om hem te begraven. Ik leerde mijn geboortestreek kennen en kreeg het idee voor mijn film. Toen ik de film gemaakt had voelde ik me vele malen beter."

La Maison Jaune was te zien op het International Film Festival Rotterdam 2008.