Prins Claus-laureaat Jeanguy Saintus: 'De doden brengen kracht en troost'

september 2008 -

De Haïtiaanse choreograaf Jeanguy Saintus is een van de Prins Claus-laureaten 2008. Richtlijn bij de toekenning van de Prins Claus Prijs is dit jaar: 'Cultuur en het menselijk lichaam'. Daarbij wordt vooral gekeken naar de expressieve kracht van het lichaam en hoe deze een positieve uitwerking kan hebben op cultuur en ontwikkeling. De Prins Claus Prijs is aan Saintus toegekend vanwege het vernieuwen van de danstraditie van Haïti. Daarin speelt de voodoocultuur een belangrijke rol, maar er zijn ook invloeden uit Afrika en India terug te vinden. Saintus richtte in 1988 Ayikodans op, waarmee hij wereldwijd succes heeft.

foto

"Ik ben Jeanguy en kom uit Haïti. Dat is mijn uitgangspunt. Er zijn al zoveel choreografen die hun afkomst exploiteren of misbruiken. Ik neem de tradities van mijn land als uitgangspunt voor mijn werk en zal mijn wortels nooit verloochenen." Saintus zegt beïnvloed te zijn door Martha Graham en Maurice Béjart, maar koos zijn eigen weg. "Waarom zou ik een Giselle ensceneren als er in mijn eigen cultuur zoveel belangrijke thema's als bijvoorbeeld de Kanzo-ceremonie voorhanden zijn?" Kanzo is de benaming van een inwijdingsritueel in de voodoo, die in Haïti als belangrijkste religie naast het katholicisme, veelvuldig gepraktiseerd wordt.

"Respect voor de doden is een belangrijk element in voodoo. Doden zijn een belangrijk onderdeel van ons leven. Toen mijn moeder overleed was ik veertien. Eindeloos heb ik bij haar graf gezeten om met haar te praten. Ik was blij als ik daar was. Doden brengen geen angst, maar vooral kracht en troost. Dit soort gevoelens probeer ik tot uiting te brengen in mijn choreografieën, zoals in Trilogie maar ook in Bal des Guèdes. Een compilatie daarvan hoop ik te laten zien op 3 december 2008 tijdens de uitreiking van de Prins Claus Prijzen in Amsterdam."

Saintus werkt veel met jonge mensen op Haïti. "We auditeren elk jaar voor ons project Dansepyenu, ofwel: 'dansen op blote voeten'. We selecteren vooral op mentaliteit, maar natuurlijk ook op dansante kwaliteiten. Het is verbazend hoeveel doorzettingsvermogen jonge mensen hebben. Er zijn al diverse dansers doorgestroomd naar gezelschappen in het buitenland. Dat is bijzonder voor een land als Haïti waar een artiest geen enkele status heeft, maar vooral als luiaard wordt gezien. Wonderen zijn nog steeds mogelijk."