Bisi Silva: "Afrikaanse en Indiase kunstenaars hebben veel gemeen"

mei 2009 -

Het Centrum voor Hedendaagse Kunst (CCA) in Lagos, Nigeria heeft zijn kaarten gezet op contact, uitwisseling en samenwerking op het zuidelijk halfrond. Begin april 2009 nam het CCA succesvol deel aan de Johannesburg Art Fair, en op de 17e van die maand opende de tentoonstelling Chance Encounters in de Sakshi Gallery in Mumbai, India. Deze bevat werk van zeven hedendaagse Afrikaanse kunstenaars. Bisi Silva, directeur van het CCA, stelde haar samen.

image

'India' door El Anatsui

"Het CCA is een onafhankelijke instelling die een platform biedt aan nieuwe media en experimentele audiovisuele kunst van in hoofdzaak Nigeriaanse en West-Afrikaanse kunstenaars. Het internationale programma vormt een integraal onderdeel van ons kunstcentrum," zegt Silva. "Het verbaasde en frustreerde mij in het verleden vaak dat er nauwelijks uitwisselingen tussen landen binnen het Afrikaanse continent waren. Uitwisselingen met de rest van het Zuidelijk halfrond werden mondjesmaat georganiseerd. We hebben immers zoveel met elkaar gemeen door ons koloniale verleden, als opkomende economieën en natuurlijk ook door het nog relatief informele karakter van onze artistieke infrastructuur en culturele ervaringen," zegt Silva.

Silva ontmoette de directeur van de Sakshi Gallery, Geeta Mehra, tijdens de Artes Mundi-prijsuitreikingen in Wales. Tijdens de treinreis terug naar Londen raakten ze in gesprek over hedendaagse kunst en realiseerden ze zich dat ze vrijwel niets van elkaars context af wisten. Dit resulteerde in de uitnodiging van de gerenommeerde Indiase galerie aan Silva om een tentoonstelling over hedendaagse Afrikaanse kunst samen te stellen.

"Chance Encounters wordt ontzettend positief ontvangen, zowel door het Indiase publiek als door de pers. Ook kunstenaars en verzamelaars willen deze Afrikaanse kunstenaars en hun werk graag beter leren kennen. Voor hen organiseerden we een informele discussiebijeenkomst. Er ontstond een fascinerende dialoog waaruit ik opmaakte dat, net als in Afrika, Indiase kunstenaars vinden dat er te veel naar het Westen wordt gekeken. Ook de contextuele overeenkomsten, zoals de spanningen tussen traditioneel en hedendaags, stedelijk en ruraal, arm en rijk, tussen het verleden als een Britse kolonie en de huidige zoektocht naar een eigen identiteit waren opvallend. Bovendien vond niemand het gebruikelijke discours over koloniale machtsverhoudingen relevant voor deze discussie, dat vond ik ook wel eens verfrissend."