Oegandese ex-kindsoldaat krijgt koninklijke kunstopdracht

mei 2009 -

Sculpturen van de Oegandese kunstenaar Peter Paul Oloya zijn te zien in Buckingham Palace in Londen, in het Oegandese presidentiële verblijf en sinds kort in de trofeeënkast van Mohamed Aboutrika, Afrikaans voetballer van het jaar 2008, volgens de BBC.

image

Oloya in zijn atelier

De naam Oloya verraadt direct dat zijn wortels in Noord-Oeganda liggen, een gebied dat tot 2006 gebukt ging onder een bloedig conflict. "Een jaar en acht maanden werd ik vastgehouden voor het Verzetsleger van de Heer, waar ik kindsoldaat was", zegt Oloya, nu 31. Elf jaar oud was hij destijds, de ideale leeftijd om ontvoerd te worden – volgens de morbide filosofie van rebellenleider Joseph Kony.

Het lukte Peter te ontsnappen uit de wurggreep van het Verzetsleger, waar kinderen die niet wilden doden zelf gedood werden."Als negende kind van de elf die mijn vader er produceerde schraapte ik toen zelf het schoolgeld bijeen door het verkopen van zelfgemaakt houtsnijwerk", zegt hij. De stoep naast Ggaba road, een bekende kunstenaarslocatie in Kampala, werd zijn eerste 'expositieruimte.'

"Mijn carrière nam een vlucht nadat ik toegelaten werd tot de kunstacademie van de Makerere Universiteit. Ik mocht daar werken in een kleine ruimte bij de school. Soms sliep ik daar zelfs." Al snel kwam het succes: zijn schilderingen en houtsculpturen bleken van een ongekende creativiteit te zijn. "Toen begon ik met brons te werken, en won ik uiteindelijk de competitie voor het officiële Oegandese cadeau voor de Britse Koningin Elizabeth", zegt hij. De koningin bezocht Oeganda in 2007. Trots haalt de kunstenaar zijn laptop tevoorschijn, waarop foto's te zien zijn van president Yoweri Museveni, poserend met Koningin Elizabeth en het beeld van Oloya.

Maar Peter Oloya blijft bescheiden onder zijn succes. Geregeld keert hij terug naar Noord-Oeganda om kunstworkshops te geven in de vluchtelingenkampen die daar nog steeds bestaan. "Toen ik terugkwam uit het Verzetsleger hielp kunst me mijn leven weer op de rails te zetten. Vrienden had ik niet, maar de kunst werd mijn vriend."