Steun aan cultuur in Afrika, Latijns-Amerika en Azië is niet voorbehouden aan overheden. Wereldwijd opereren omvangrijke private fondsen met een eigen cultuurbeleid. Hun strategieën zijn minder beïnvloed door politieke overwegingen, maar vloeien voort uit maatschappelijk verantwoord ondernemen of filantropisch idealisme. Deel twee.

Aga Khan

juli 2007 -

Aga Khan is de titel van de spirituele leider van de Shia Imami Ismaili-moslimgemeenschap, waarvan de leden in ongeveer 25 landen leven. De huidige Aga Khan woont in Parijs en is getrouwd met een Française. Zijn kapitaal - hij is onder andere eigenaar van de Serena-hotelketen - gebruikt hij deels voor ontwikkelingswerk. Daarmee zet hij een familietraditie voort. Zijn grootvader, Sultan Mahomed Shah, was ooit president van de Volkenbond, zijn vader diende als Pakistaanse ambassadeur bij de VN en zijn oom, prins Sadruddin Aga Khan, schopte het onder meer tot VN Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen. Volgens de Sjia-tradities behoort naast spirituele zaken ook het beschermen van ieders recht op intellectuele groei tot het mandaat van de imam, evenals het in de praktijk brengen van de ethische visie op de maatschappij zoals de islam die voorstaat.

De Aga Khan Trust for Culture (AKTC) heeft zich "de fysieke, sociale, culturele en economische opbloei van gemeenschappen in de moslimwereld" tot doel gesteld. Onderdeel van het cultuurprogramma vormen het Muziek Initiatief in Centraal Azië, de virtuele architectuurdatabase Archnet en het Aga Khan-programma voor Islamitische Architectuur aan twee Amerikaanse universiteiten. Het historische-stedenprogramma renoveert historische gebouwen en publieke ruimtes in de moslimwereld. Ook looft de Aga Khan Trust for Culture sinds 1997 elke drie jaar een architectuurprijs uit en vestigde hij twee musea voor islamitische kunst, in Toronto en op Zanzibar.