De kunsten staan lang niet altijd hoog op de politieke agenda in Afrika, Latijns-Amerika en Azië. Toch erkennen steeds meer regeringen het belang van cultuur op zich en in relatie tot sociale en economische ontwikkeling. Deel zestien van een serie over het cultuurbeleid van niet-westerse landen.

Jamaica

mei 2006 -

Jamaica is een van de armste landen in het Caribische Gebied, maar desondanks niet zonder ambities. Het land moet uitgroeien tot een "culturele superstaat", aldus het nationale cultuurbeleid.

Jamaica heeft een rijke kunsttraditie: reggaemuziek is onlosmakelijk met het eiland verbonden en beïnvloedde overal ter wereld de mode. Die muziekindustrie is volgens het Recording Industry Association of America (RIAA) ongeveer 14,5 miljard dollar waard. Jamaica ziet daar slechts een fractie van terug: een half miljoen dollar. Het zijn vooral buitenlandse bedrijven die van het lokale talent profiteren. Een van de oorzaken is het gebrek aan een apart Ministerie van Cultuur.

De overheidsorganisaties die zich bezighouden met cultuur zijn ondergebracht bij verschillende ministeries. Zo vallen de Jamaica Cultural Development Commission, de Jamaica National Heritage Trust en het Institute of Jamaica onder de verantwoordelijkheid van het Ministerie van Onderwijs, Jongeren en Cultuur. De film- en entertainmentcommissie van het investeringsbureau JAMPRO hoort bij het Ministerie voor Ontwikkeling, terwijl copyrights een zaak is van het Ministerie van Commercie, Wetenschap en Technologie. Versnippering en een gebrek aan samenhang en coördinatie kenmerken daardoor de overheidsteun aan de culturele sector .

De sleutelwoorden in het eerste nationale cultuurbeleid, dat het parlement in maart 2006 besprak, zijn dan ook samenhang en duurzame culturele ontwikkeling. Het beleid is omvangrijk: het kostte bijna tien jaar om het op te stellen en te stroomlijnen met de internationale richtlijnen van Unesco. De eerste stap op weg naar de “culturele superstaat” die Jamaica beoogt te worden, is de oprichting van een apart Ministerie voor Cultuur. Daarnaast wil de overheid vooral de culturele diversiteit en inheemse literatuur promoten en culturele industrieën stimuleren, niet in de laatste plaats de muziek.