De kunsten staan lang niet altijd hoog op de politieke agenda in Afrika, Latijns-Amerika en Azië. Toch erkennen steeds meer regeringen het belang van cultuur op zich en in relatie tot sociale en economische ontwikkeling. Deel drie van een serie over het cultuurbeleid van niet-westerse landen.

Nigeria

april 2005 -

Ondanks Nigeria's woelige geschiedenis van militaire dictaturen en bloedige coups bleef cultuur belangrijk. Het recht op cultuur ligt verankerd in de grondwet en speelt een grote rol bij het bewaren van de nationale eenheid in het dichtstbevolkte land van Afrika.

Nigeria kent een rijke culturele erfenis van ongeveer 250 verschillende etnische bevolkingsgroepen. Het behoud van cultureel erfgoed krijgt dan ook de meeste aandacht van het ministerie van Cultuur en Toerisme, dat daarvoor begin maart 2005 een nieuw masterplan onthulde. Onder toezicht van de Nationale Commissie voor Musea en Monumenten hanteert Nigeria verder een strak regime van regels om kunstroof tegen te gaan.

Het uitvoeringsorgaan van het ministerie is de Nationale Raad voor Kunst en Cultuur (NCAC). Daarnaast kennen de 36 staten van Nigeria elk een kunstraad voor de ontwikkeling van de lokale cultuursector. Het Nationale Instituut voor Culturele Oriëntatie (NICO) is een onderzoeks- en trainingsinstituut dat sinds 1993 waakt over de samenhang tussen cultuurbeleid en sociale integratie, vrede en nationale eenheid Het Centrum voor Zwarte en Afrikaanse Kunsten en Cultuur (CBAAC), opgericht na de befaamde Festac 77-conferentie in 1977, tracht het begrip van Afrikaanse culturen te vergroten. Ook herbergt het centrum waardevolle archieven.

Het Nigeriaanse cultuurbeleid is momenteel in revisie. De regering wil meer nadruk leggen op culturele samenwerking met bedrijven en lokale gemeenschappen. Die laatste staan te ver af van de kunstkringen in de steden, en maken weinig gebruik van moderne technologieën.

Nigeria heeft een sterke band met de Unesco. Deze VN-organisatie concentreerde zich de afgelopen jaren op copyrights, de documentatie van orale tradities en de opbouw van een virtuele bibliotheek.