Steun aan cultuur in Afrika, Latijns-Amerika en Azië is niet voorbehouden aan overheden. Wereldwijd opereren omvangrijke private fondsen met een eigen cultuurbeleid. Hun strategieën zijn minder beïnvloed door politieke overwegingen, maar vloeien voort uit maatschappelijk verantwoord ondernemen of filantropisch idealisme. Deel vier.

Rockefeller Foundation

september 2007 -

Dat de Rockefeller Foundation zich met een kapitaal van 3,5 miljard dollar een van de rijkste filantropische organisaties mag noemen, is niet zo vreemd. Oprichter John D. Rockefeller wordt nog altijd beschouwd als de meest gefortuneerde man ter wereld ooit. Hij ging de geschiedenis in als Amerika's eerste miljardair. De zakenman en oprichter van Standard Oil wilde met zijn geld het welzijn van de mensheid bevorderen en begon de naar hem genoemde stichting in 1913. De Rockefeller Foundation richtte zich in de begindagen vooral op wetenschappelijke filantropie. Ze was de financiële motor achter de ontdekking van het vaccin tegen gele koorts en de 'groene revolutie' in Latijns Amerika. Tegenwoordig heeft de Rockefeller Foundation vooral oog voor globalisering. Ze steunt initiatieven die het proces van wereldwijde economische, politieke en culturele integratie evenwichtiger maken. Het streven is daarbij dat armen en kwetsbare groepen niet buiten de boot vallen.

De liefdadigheid richt zich zowel op de Verenigde Staten als daarbuiten. De stichting, die in New York zetelt, zegt geen plan voor de verbetering van samenlevingen of een bepaald model voor economische ontwikkeling te willen opleggen. Ze is daarom voortdurend op zoek naar innovatieve ideeën. Het gros van de programma's richt zich op de gangbare ontwikkelingshulpsectoren, zoals gezondheid, urbanisatie en agrarische productie. De Rockefeller Foundation heeft een partnership-programma met negen landen in Afrika om universiteiten te versterken en wetenschappelijke netwerken aan te moedigen.

Steun aan individuele kunstenaars is grotendeels beperkt tot de Verenigde Staten. Wel biedt de stichting een vierweeks residency-programma aan musici, beeldend kunstenaars en schrijvers in haar Bellagio Centrum in Italië. Ook verstrekt ze beurzen aan mediakunstenaars wereldwijd. Deze kunstenaars kunnen niet zelf een aanvraag indienen, maar moeten worden genomineerd. Daarnaast steunde de Rockefeller Foundation publicaties over cultuur en ontwikkeling, zoals 'Community, Culture and Globalization' uit 2002 en 'Cultural Vitality in Communities', dat in 2006 verscheen.